Αλλάζοντας την πραγματικότητα στο χώρο δουλειας μας!!! [προκήρυξη του (πρωτοβάθμιου) Σωμ. εργαζομένων στα Τ.Κ.Ε.]

 

Αλλάζοντας την πραγματικότητα στον χώρο

δουλειάς μας !!!

Η ιστορία…

Πριν από λίγα χρόνια, όταν ο ΟΤΕ, αποφάσισε να απολύσει εκατοντάδες εργαζόμενους που δούλευαν μέχρι τότε στα Τηλεφωνικά Κέντρα Εξυπηρέτησης και άρχισε να προσλαμβάνει φοιτητές, δηλαδή εμάς, με τους γνωστούς σε όλους μας όρους, οι μάνατζερ της εταιρίας θεώρησαν ότι βρήκαν την τέλεια λύση. Κατάφεραν να βρουν αναλώσιμους εργαζόμενους “μιας χρήσης”, σχετικά μορφωμένους αλλά και πειθαρχημένους, χωρίς πολλές – πολλές απαιτήσεις (“όποιου δεν του αρέσει να παραιτηθεί, περιμένουν τόσοι και τόσοι να δουλέψουν”), χωρίς ουσιαστικά εργασιακά δικαιώματα, χωρίς φωνή. Έτσι δουλεύαμε για λίγους μήνες και παίρναμε ένα μικρό εισόδημα, αναγκαίο για τους περισσότερους, μετά φεύγαμε, έμπαιναν οι επόμενοι και όλα κυλούσαν ήρεμα…

Ώσπου το καλοκαίρι, τα βαλτωμένα νερά άρχισαν να ταράζονται. Αρχίσαμε να θυμόμαστε και να συνειδητοποιούμε ότι είμαστε εργαζόμενοι, ότι έχουμε δικαιώματα. Αρχίσαμε να συζητάμε μεταξύ μας, να ψάχνουμε πράγματα, να ζητάμε όλα αυτά που τόσο καιρό δικαιούμασταν και μας έκρυβαν. Έτσι βρήκαμε ότι δικαιούμαστε κανονική άδεια και σπουδαστική άδεια, τις οποίες οι εκπρόσωποι της εταιρίας χρόνια τώρα κρύβουν λέγοντας ψέματα. Απαιτήσαμε αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, χωρίς ανούσιες απαγορεύσεις και προσβλητικές συμπεριφορές.

Ήρθαμε σε επαφή και ζητήσαμε τη στήριξη άλλων εργαζόμενων και σωματείων. Συναντηθήκαμε με τους εκπροσώπους της εταιρίας και παρά την αρνητική τους στάση (“όποιου δεν του αρέσει κτλ κτλ”), αναγκάστηκαν να παραχωρήσουν τουλάχιστον τα αυτονόητα. Έτσι π.χ., μετά από χρόνια, δίνονται επιτέλους οι άδειες που νόμιμα δικαιούμαστε. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι έσπασε η σιωπή, ότι πολλοί από εμάς νιώθουμε πια λιγότερο μόνοι και λιγότερο φοβισμένοι απέναντι στην εργοδοσία, ότι μπορούμε να μιλάμε, να διεκδικούμε και να κερδίζουμε.

Μέσα από αυτή την κίνηση, ξεκίνησε και η πρωτοβουλία για να φτιάξουμε και ένα δικό μας σωματείο, ένα σωματείο που να συνενώνει όλους τους έκτακτους εργαζόμενους στα τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης του ΟΤΕ.

Ένα σωματείο για μας…

Πατήστε “Not Ready“, σηκωθείτε λίγο από τη θέση και κοιτάξτε γύρω σας. Τετρακόσιοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες εδώ, άλλοι τόσοι στην Αθήνα, στην Πάτρα, στα άλλα τμήματα. Όλοι μας νέοι, φοιτητές που για κάποιο λόγο, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, χρειαζόμασταν να δουλέψουμε. Σήμερα στον ΟΤΕ, αύριο σε μια πιτσαρία, σε ένα φροντιστήριο ή μοιράζοντας φυλλάδια, πάντα “προσωρινά” και πάντα ψάχνοντας για κάτι καλύτερο.

Κανείς μέχρι τώρα δεν μας αντιμετώπιζε ως κανονικούς εργαζόμενους (ούτε ίσως και εμείς οι ίδιοι). Δουλεύαμε χωρίς ούτε καν τα νόμιμα δικαιώματα, σε ένα κλίμα ασφυκτικής πειθαρχίας και υποταγής στην αυστηρή ιεραρχία. Ήμασταν περισσότερο ένα αναγκαίο μέρος της υλικοτεχνικής υποδομής, ενώ “κανονικοί” εργαζόμενοι ήταν μόνο όσοι μας έλεγχαν και μας προγραμμάτιζαν. Ερχόμασταν και φεύγαμε μετά από λίγους μήνες, μόνοι απέναντι σε εργοδοσία και προϊστάμενους, χωρίς δυνατότητα να διαπραγματευτούμε καλύτερους όρους.

Είμαστε όμως μισθωτοί εργαζόμενοι. Εργαζόμενοι σε μια μεγάλη – και ουσιαστικά ιδιωτική – εταιρία, η οποία κερδίζει πολλά από τη δουλειά μας (υπολογίστε τα: από μια μέση μέρα ενός εργαζόμενου στο 131 πχ, ο ΟΤΕ εισπράττει τουλάχιστον το τετραπλάσιο από την αμοιβή μας), και μάλιστα σε ένα εξαιρετικά παραγωγικό τμήμα της επιχείρησης, που αποτελεί ουσιαστικά το βασικό της μέτωπο προς την αγορά.

Εργαζόμενοι λοιπόν, “προσωρινοί” και “ημιαπασχολήσιμοι”, που αποτελούμε όμως ήδη ένα πολύ μεγάλο ποσοστό συνολικά των εργαζόμενων στον ΟΤΕ (~15%) και που βγάζουμε πολύ μεγάλο ποσοστό της δουλειάς, και μάλιστα σε ένα πόστο κουραστικό, αλλοτριωτικό και εξαιρετικά εντατικοποιημένο.

Δεν μπορούμε λοιπόν πια να παραμένουμε αόρατοι. Όσο καιρό παρέμενε ο καθένας μόνος του, επικρατούσε η γνωστή κατάσταση. Όταν αρχίσαμε να συζητάμε και να βρισκόμαστε, πετύχαμε ήδη τους πρώτους μικρούς στόχους. Για να καταφέρουμε περισσότερα όμως, χρειαζόμαστε μια ισχυρή ένωση όλων μας, μαζί και δίπλα με τους υπόλοιπους εργαζομένους στον ΟΤΕ και έξω από αυτόν.

Μετά από τα πρώτα χρόνια της αμηχανίας, τώρα μπορούμε, τώρα θέλουμε και τώρα χρειαζόμαστε να πάρουμε την πρωτοβουλία να φτιάξουμε ένα Σωματείο για όλους και όλες εμάς, και για τόσους άλλους που θα έρθουν. Ξέρουμε πολύ καλά ποιοι είμαστε και τι δυνατότητες έχουμε. Εμείς σηκώνουμε το διακόπτη των Κέντρων Εξυπηρέτησης, εμείς μπορούμε και να τον κατεβάζουμε.

 

Τι σωματείο θέλουμε…

Αυτό που κατ’ αρχάς μας ενώνει είναι ότι όλοι μας εργαζόμαστε σε μια επιχείρηση, ότι έχουμε τον ίδιο εργοδότη, ο οποίος στέκεται απέναντί μας και με τις επιλογές του μας δημιουργεί όλα τα γνωστά προβλήματα. Αν θέλουμε να σταθούμε και εμείς απέναντί του με τρόπο αποτελεσματικό, χρειαζόμαστε ένα Σωματείο του δικού μας χώρου εργασίας, του ΟΤΕ Α.Ε.

Ένα Σωματείο δεν είναι μια ομάδα ή μια παράταξη, που προωθεί απλώς κάποιες απόψεις ή που αναλαμβάνει κάποιες δράσεις. Είναι ο χώρος όλων των εργαζομένων, όπου όλοι μας συμμετέχουμε ισότιμα, συζητάμε ελεύθερα, συναποφασίζουμε και δρούμε από κοινού. Για αυτό θέλουμε ένα Σωματείο ανοικτό και δημοκρατικό, πέρα και ενάντια από γραφειοκρατίες, ηγεμονισμούς, καπελώματα. Ένα Σωματείο που να το αισθανόμαστε και να είναι δικό μας, να εξυπηρετεί εμάς και τα συμφέροντα μας, όπως εμείς τα καταλαβαίνουμε.

Επιπλέον, είμαστε ιδιαίτερη κατηγορία εργαζομένων, με ιδιαίτερες ανάγκες (έκτακτοι, ημιαπασχολήσιμοι κοκ). Για αυτό και θέλουμε το δικό μας Σωματείο να έχει τέτοιες διαδικασίες που να αντιστοιχούν σε αυτές τις ανάγκες. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα Σωματείο που να κάνει απλώς μια φορά στα τόσα χρόνια εκλογές, και να μας “εκπροσωπεί” χωρίς τη δική μας συμμετοχή. Θέλουμε τακτικές συνελεύσεις, όπου με τη συμμετοχή όλων μας θα αποφασίζονται όλα τα βασικά ζητήματα. Χρειαζόμαστε εκλεγμένους εκπροσώπους για τις συναντήσεις με την εργοδοσία, αλλά θέλουμε αυτοί να είναι κάποιοι απλοί εργαζόμενοι από εμάς, να τους βλέπουμε καθημερινά, να τους ελέγχουμε.

Και πάνω από όλα, χρειαζόμαστε ένα Σωματείο που να είναι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΔΩ. Να βοηθά στις καθημερινές μας ανάγκες, να διαπραγματεύεται κάθε μας πρόβλημα, να μην αφήνει κανένα μέλος του μόνο του απέναντι στην εργοδοσία και τους προϊστάμενους.

Που βρισκόμαστε…

 

Ήδη τα πρώτα βήματα έχουν γίνει. Με τις τελευταίες συναντήσεις καταλήξαμε στο Καταστατικό του Σωματείου, βρέθηκαν τα αναγκαία ιδρυτικά μέλη, κατατέθηκε η αίτηση στο Πρωτοδικείο και το Σωματείο είναι ήδη νομικά αναγνωρισμένο. Υπάρχει και Προσωρινή Διοίκηση από πέντε συναδέλφους και συναδέλφισσες, η οποία ήδη συμμετείχε στην πρώτη συνάντηση με τον ΟΤΕ.

Τώρα το πιο ουσιαστικό είναι να γραφτούμε όλοι στο Σωματείο και να συμμετέχουμε στην πρώτη Γενική Συνέλευση, που θα καθορίσει και τα επόμενα βήματα, τις επόμενες διεκδικήσεις, και – αν χρειαστεί – και κινητοποιήσεις.

Το αίτημα για τη χορήγηση των νόμιμων αδειών έχει ήδη κερδηθεί και οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να ζητήσει τις ημέρες κανονικής άδειας μετ’ αποδοχών (1,66 για κάθε μήνα που έχουμε εργαστεί) και σπουδαστικής (συνολικά 30 ημέρες το χρόνο). Δεν αποκλείεται παρ’ όλα αυτά να συναντήσουμε και άλλα προβλήματα σε αυτό, όπως παραπληροφόρηση για τους όρους της άδειας ή απειλή για επιβολή προσωπικών κυρώσεων. Σε αυτή την περίπτωση, μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε από κοινού.

Μένουν φυσικά πολλά ακόμα να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε. Και πάνω από όλα το δικαίωμα να έχουμε λόγο, να πάρουμε στα χέρια μας τις ζωές μας. Σήμερα στον ΟΤΕ, αύριο αλλού…

ΟΛΟΙ στη ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 19/10 , 8μμ

Στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (ΟΛΥΜΠΟΥ κ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ)

Υ.Γ.: Την ερχόμενη εβδομάδα θα ανακοινωθούν οι ώρες που τα μέλη του Σωματείου θα βρίσκονται στο ΡΕΠΟ του 11888 (2ος όροφος) για να ενημερώσουν και να συζητήσουν με τους συναδέλφους.

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

(για ευνόητους λόγους αφαιρέσαμε τα τηλέφωνα και τα ονόματα που υπήρχαν στην αρχική προκήρυξη)

Σωματείο Εργαζομένων

 

στα Τηλεφωνικά Κέντρα

Εξυπηρέτησης